Vandaag hield het Vlaams Belang Deurne een ingetogen herdenkingsactie op de begraafplaats Ruggeveld.
We brachten er hulde aan de negen gesneuvelde militairen uit Den Grooten Oorlog en eerden hun offer met het madeliefje, het symbool van de Vlaamse frontsoldaten.
Een klein gebaar, maar met een grote betekenis. Uit respect voor hun moed, hun opoffering en hun geschiedenis.
“ In België wordt door de overheden, van federaal tot lokaal, heden meestal teruggegrepen naar de ‘poppy’ (rode klaproos) als symboolbloem voor de Eerste Wereldoorlog.”
Zo schreef Eric Van Baelen in zijn artikel ‘De symboolbloemen voor de Eerste Wereldoorlog’, dat in april 2017 verscheen in het erfgoedtijdschrift BERLA. En tot op vandaag is daar weinig aan veranderd.
Hij schreef verder:
“Nochtans is noch de klaproos, noch de margriet de traditionele symboolbloem die al tijdens de oorlogsjaren door onze Vlaamse frontsoldaten in Belgisch uniform gehanteerd werd of hier nadien opdook in het ondertussen gekende patroon van herdenkingen en fondsenwervingen. Dat was onbetwistbaar het madeliefje…”
Uit de onderzochte correspondentie van onze Vlaamse frontsoldaten is gebleken dat ze als geschenk voor het thuisfront meestal een madeliefje aan hun brieven toevoegden. Dit omwille van het handige formaat en de beperkte mogelijkheden waarover ze verder aan het IJzerfront beschikten. Als gevolg hiervan werd het madeliefje een symbool van de IJzerjongens, dat deel zou gaan uitmaken van de herinnering aan onze gesneuvelden en oud-strijders.
Na de oorlog kwamen al snel acties voor fondsenwerving ten voordele van de oorlogsslachtoffers op gang. Een ervan was de verkoop van madeliefjes, dat op dat moment ook wel het ‘weezenbloempje’ werd genoemd. Vaak gebeurde dit rond 11 november, maar ook op nationale feestdagen
Het gebruik van het Madeliefje is de voorbije decennia stilaan in de vergetelheid geraakt. Net zoals het testament van onze Vlaamse frontsoldaten en hun leuze: “Hier ons bloed, wanneer ons recht.”
Dat moet ons toch tot nadenken stemmen. We moeten ons ernstige vragen durven stellen bij het feit dat onze eigen nationale identiteit, geschiedenis en erfgoed al jarenlang onvoldoende aandacht krijgen en soms zelfs worden verloochend.
Zeker in tijden van wereldwijde instabiliteit en conflicten is het belangrijk dat we ons bewust blijven van onze eigen identiteit, onze geschiedenis en de erfenis die vorige generaties ons hebben nagelaten.
Daarom staan wij hier vandaag aan de laatste rustplaats van deze negen gesneuvelden uit “de Grote Oorlog”. Om hen te herdenken, hun offer te eren en hun rustplaats te versieren met hún Madeliefje.
Met deze ingetogen actie hoopt Vlaams Belang Deurne een stukje van onze eigen geschiedenis, ons erfgoed en onze identiteit opnieuw onder de aandacht van een breed publiek te brengen.
Los van alle controverses en politieke discussies, maar bovenal uit respect voor het immense offer dat duizenden jonge mannen hebben gebracht.
Laten we hen niet vergeten. En laten we ook de symbolen en tradities die met hun geschiedenis verbonden zijn, opnieuw de plaats geven die ze verdienen.
